คิดถึงเพื่อนๆ 6/1 จัง....

ได้ดีมีหน้าไปถึงไหนบ้างเนี่ย

แล้วไอ้พวกที่หนีไปแต่งงาน

จำไว้เลยน่ะ ในเมื่อพวกแกไม่ชวนช้าน 

ถึงทีช้านก็ไม่ชวนพวกแกเหมือนกัน จำไว้!
 
*ขอร้อง กรุณาอ่านให้จบ แล้วทุกท่าน จะรู้เพื่อนมีความหมายมากมาย
นานแล้วสิน่ะ
ที่จะต้องแยกย้ายกันไป..
พบเจอสิ่งใหม่ใหม่ของวันข้างหน้า
รู้ไหม นอกจากใบ
รบ.หนึ่งใบที่ได้มา
ยังมีมิตรภาพล้ำค่า
ที่วันเวลาแถมมาแบบไม่รู้ตัว
เร็วนะเทอว่ามั้ย…..
ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาจะผ่านไปเร็วแบบนี้
เรียน เล่น เที่ยว
เผลอแผล็บเดียว
สามปี
แต่คล้ายกับว่าวานนี้เราเพิ่งเจอกัน
เทอรู้สึกอย่างไรฉันรู้
เพราะที่เทอกำลังรู้สึกอยู่คงเหมือนกับฉัน
ไม่เป็นไรหรอกนะ
ถึงเราจะต้องจากกัน
แต่เชื่อสิ
ความเป็นเพื่อนของเรานั้น
จะอยู่ข้างกันตลอดไป

ไม่ต้องรีบลุกเหมือนทุกเช้า
เสื้อนักเรียนตัวเก่าแขวนข้างฝา
ได้ปิดเทอมก็ดีแล้วนินา
อุตส่าห็รอวันนี้มาตั้งหลายปี
แต่ทำไมหัวใจกลับเหงาเหงา
เสื้อนักเรียนตัวเก่าเปรอะเปื้อนสี
ลายมือใครเป็นใครยังจำได้ดี
เมื่อวานนี้ยังเฮฮา
ร่ำลากัน
กลายเป็นเช้าที่เหว่ว้ากว่าทุกเช้า
เสื้อนักเรียนตัวเก่า เหงาเท่าฉัน
เคยหยอกล้อเล่นสนุกอยู่ทุกวัน
กว่าจะรู้ว่าผูกพันก็วันลา
อยากให้วันที่ผ่านลับกลับย้อนมา
ไม่อยากเหงา เหว่ว้า
อย่างนี้เลย

พรุ่งนี้จะไม่มีเสียงกระดิ่ง
ดังกริ่งๆ
ตอนแปดโมงเช้า
ไม่มีใครมาตรวจเรื่องแต่งกายเรา
ไม่มีภาพเก่าๆ ของวันวาน
ไม่มีเสียงหยอกเย้า
ไม่มีข้าวแกงร้านเก่าในโรงอาหาร
ไม่มีกีฬาสี
ไม่มีนิทรรศการ
ไม่มีกระดาน
ไม่มีการบ้านของใคร(ให้เราลอก...อีกแล้ว)
คงมีแต่คำว่าเพื่อน
ที่จะไม่ถูกลบเลือนไม่ว่าวันไหน
วันนี้
วันพรุ่งนี้
และตลอดไป
จะถูกบันทึกไว้ในความทรง
ในห้องเล็กเล็ก
ห้องนี้
มีความรู้สึกดีดีซ่อนอยู่
อบอุ่น
สดใส
ไปทุกอณู
ฉันเชื่อว่าเทอก็รู้
เพราะเราอยู่ห้องเดียวกัน
สำหรับคนอื่น
มันอาจเป็นแค่ห้องเรียนเก่าเก่า
แต่สำหรับเรา
ความหมายมันมากกว่านั้น
โต๊ะ เรียน
กระดานดำ
ความผูกพัน
จนอยากบอกเทอว่า...."ห้องเดียวกัน..สำคัญเสมอ"
จริงจริง

ศิราณี หรือที่เรารู้จักกันดีว่าเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจนั้น

นับว่ามีความสำคัญต่อชีวิตคนเรา ใครต่อใครก็ต้องเคยพึ่งพา

หรือตกที่นั่งเป็นศิราณี อย่างน้อยก็สักครั้งในชีวิต

ยูก็เป็นคนหนึ่งคับ

ที่ตอนนี้กลายเป็นศิราณีไปแล้ว,,,

ให้คำปรึกษาปัญหาความรักทุกรูปแบบ

ด้วยฝีมืออันเชี่ยวชาญ

เฮอะๆๆๆ

ความจริงยูก็ผ่านประสบการณ์ความรักมาเยอะแล้ว

ก็อายุปูนนี้แล้วเน๊าะ

แต่ละครั้งก็แตกต่างกันไป

การได้รักใครหลายๆคน (แต่คบทีละคนน่ะค๊าฟฟ)

มันทำให้เราได้รับประสบการณ์เยอะแยะมากมาย

ทำให้รู้ว่าความรักมีหลายรูปแบบ

"ความสุข"ก็มีหลายรูปแบบ

"ความทุกข์"ก็มีหลายรูปแบบ

หลายๆคนมาปรึกษาปัญหาหัวใจกับยู

บอกว่ายูทำไมเข้าใจปัญหาจัง

มีแฟนหลายคนล่ะซิ

เคยอกหักมาเยอะร๋

5555+

ป่าวหรอกคับ!

ยูไม่ได้เข้าใจปัญหาความรักมากไปกว่าที่ใครๆเข้าใจหรอกคับ

แต่ทุกครั้งที่มีคนมีขอคำแนะนำ มาพูด มาคุยกับยู

ยูก็เพียงแค่พูดไปตามความคิดของยูเองเท่านั้น

ยูคิดแบบไหนก็พูดแบบนั้นออกไป

แล้วเหตุผลของยูมันดันโดนใจคนที่มาปรึกษาอ่ะคับ

เฮอะๆ บังเอิญโน๊ะ

ตอนนี้ยูก็กลายเป็นที่ปรึกษาของน้องๆนุ่งๆไปแบบเต็มตัวซะแล้ว

ส่วนผู้ใหญ่กว่าก็มีบ้าง

แต่กะผู้ใหญ่ยูไม่กล้าพูดไรมากหรอกคับ

เขาโตกว่าเรา เขาย่อมรู้ดีกว่าเราอยู่แล้ว

ยูเป็นที่รักของน้องๆไปโดยปริยาย

ขอบคุณน้องอ๋อมากน่ะคับ

ที่ตั้ง"CLUB คนรัก R Kung U"ขึ้นมา

ไม่ทราบว่าตอนนี้มีสมาชิกป่าวหว่า

555+

ถ้าไม่มีเราก็อยู่กันแค่ 2 คนแหล่ะค๊าฟฟ

2 ศรีพี่น้องช่วยกันทำมาหากิน

ยูเคยพูดเรื่องนึงให้กับน้องมิคกี้ฟัง(น้องสาวยูอีกคนอ่ะคับ)

น้องมิคกี้บอกว่า"โห พี่ยู ซึ้งค่ะซึ้ง"

จะไม่ซึ้งได้ไงอ่ะคับ เรื่องที่พูดๆบอกๆไป

ก็มาจากประสบการณ์จริงของยูทั้งนั้นแหล่ะคับ

แต่กว่ายูจะสามารถพูดไรออกมาได้เต็มปากก็จุกเหมือนกัน

"เรื่องความรักของยู
คนที่ยูเคยคบมา
บอกว่ายูแสนดี
แล้วก็ดีเกินไป
ทำไมถึงดีน่ะร๋
ทั้งที่ข้างใจเจ็บ
แล้วทำไมถึงทน
เหตุผลคำเดียวคือ"รัก"
แต่เหตุผลของยูมันก็ยังฟังไม่ขึ้นสำหรับเขาหรอก
ไม่งั้นที่ผ่านมายูคงไม่โดนทิ้ง
แล้วมองย้อนเหตุผลของเขาสิ
ทำไมเขาถึงทิ้งยู
เขาไม่ได้เลว
แต่เหตุผลของเขาคือ
"เขาไม่ได้รักยู""

ยูไม่ใช่คนที่มีความรักแบบสมบูรณ์แบบ

,,,,,

ยูก็คนคนนึงที่มีชีวิตมีจิตใจและก็เจ็บเป็น

แต่สิ่งที่ยูพยายามคิดเพื่อปลอบใจตัวเองก็คือ

ยูได้ทำดีที่สุดแล้ว

วันนั้นที่ยูเคยร้องไห้ แต่วันนี้ยูจะมอบรอยยิ้มให้กับเขา

สิ่งต่างๆ มีแง่ดีมากกว่าที่ยูมองเห็น

การกระทำของเขาคนนั้น ไม่ทำได้ทำให้ยูรักเขาน้อยลง

ยูรู้ตัวเองดี และไม่มีใครมารู้เกี่ยวกับตัวยูได้ดีเท่ายูเอง

ถึงความรู้สึกตอนนี้อาจจะแย่ แต่ยูก็จะยิ้ม

ยูปลอบใจตัวเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้เขาคนนั้นมาปลอบ

ไม่จำเป็นเลยที่ให้เขามาปลอบยู

ไม่จำเป็นที่เขาจะตอบแทนความรักของยูด้วยความสงสาร

ยูไม่ได้เป็นคนเข้มแข็งแต่ยูก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ

ยูไม่ได้โง่ที่ทนเจ็บ แต่ถึงจะโง่

โง่แล้วไง ถึงโง่ก็ไม่ได้งี่เง่าเรียกร้องความสนใจจากเขานิ

เชื่อเถอะว่าถ้าเขาไม่สนใจ จะเรียกร้องความสนใจขนาดไหน

เขาก็ไม่สนใจ กลับรำคาญเสียอีก

ยูขอแค่อย่าทำร้ายจิตใจของยูไปมากกว่านี้ก็พอแล้ว

ขอบคุณ"คุณไอซ์"มากที่เทคแคร์ดูแลอย่างดี

แต่ถ้าจะให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม

คงเป็นไปไม่ได้

โปรดกรุณาอย่าถามว่า"เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม"

บอกตามตรง ยูฟังแล้วจะอ้วกอ่ะคับ

ยูไม่ได้เกลียด และไม่ได้โกรธอะไร

แต่ยูมีแฟนของยูอยู่แล้ว

และไอซ์ก็รู้ดีว่ายูรักใครรักจริง

อย่าถามอีกครับ ขอร้อง ยูขี้เกียจตอบ

เอาเป็นว่าเราจบกันแค่คำว่า "พี่-น้อง"

เค๊????????....

ตอนนี้พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่...

เธอไม่จำเป็นต้องตอบแทนความรักของฉันด้วยวิธีใดๆหรอกเธอ

ขอแค่รับรู้เอาไว้ และไม่ทำร้ายจิตใจกัน

แค่นี้แหล่ะที่อยากขอ,,,,ไม่มากไปใช่มั๊ย?

ความรักของยูก็เป็นแบบนี้แหล่ะคับ

ไม่สมบูรณ์แบบเลยใช่ไหม

แล้วทำไมยูถึงให้คำปรึกษาปัญหารัก-รักได้ล่ะ

งั้นยูอยากถามทิ้งท้ายไว้แล้วกันว่า

วันนี้คุณมองความรักว่ามันคืออะไร

เพราะถ้าหากคุณมองมันออก

ก็ไม่จำเป็นต้องปรึกษา"ศิราณีแพ้รัก"อย่างยูหรอกคับ

ฉันยอมเป็นคนผิด ที่ฉันคิดมีคนใหม่
ที่แอบปันหัวใจ รักใครอีกคน
และคิดว่าเราควรจบ รักที่เราเคยร่วมทาง
ขอบคุณทุกๆ อย่าง ฉันต้องบอกลา

ต่อว่าฉัน สักคำ ทำได้เลย
บอกสิว่าฉัน มันคนใจร้าย

ปากคอยบอกว่ารักเธอคนเดียว จะมีแค่เธอในใจ
แต่แล้วก็คิดนอกใจ เลวใช่ไหม
โกหกหลอกลวงช่างง่ายจริงๆ ว่าฉันได้ตามสบาย
เสียใจ ที่ต้องใจร้าย ฉันเลียนแบบเธอ เท่านั้นเอง

เธอซ่อนใครมานมนาน
ยอมแกล้งโง่มันเรื่อยไป
เธอก็เหมือนได้ใจ ไม่เคยสงสาร
นอนฉันนอนน้ำตาตก จนหัวใจมันเริ่มชา
จนต้องผิดคำสัญญา พบใครอีกคน

รู้ใหม ว่าฉันเคยรักเธอแค่ใหน
ทั้งชีวิตจะทุ่มเทใจ เพียงเพื่อเธอเท่านั้น
แต่วันนี้ กลับต้องมาบอกคำว่าเลิกกัน
สาบานได้เลย ฉันไม่เคยคิด

""""""""""""""""""""""""""

ตอนนี้กรุส์เป็นคนใหม่แร้โว๊ย

555+

อ่ะๆๆ

มาดูโปรไฟล์กัลล์

เผื่อจะรู้จักกันมากขึ้น

ยูเป็นคนใหม่แล้วค๊าฟฟฟ

((((((((((((((((ประกาศๆๆๆๆๆ))))))))))))))

ไม่ค่อยได้ลงรูปเลย

วันนี้เอารูปมาฝากนา

คำเตือน

รูปที่จะลงต่อไปนี้มิได้ผ่านการตกแต่งใดๆทั้งสิ้น

โปรดทำใจในการรับชม

ชอบทำท่าเนี้ยอ่ะ

(หน้าเล็กดี อิอิ)

หมั่นไส้ตัวเองว่ะ

จ่ะเอ๋...เบบี๋

ไมกรุส์นมไม่หกว่ะ

55+

กรุส์แอ๊บไม่ออก...

เครียด!

เตย..

ขอแจมด้วยคน

ยู กะ บอล(เพื่อนสุดสวย)

2 คน 2 มุม

บ้าไปแล้ว...

ทั้ง 2 คน

3 เพื่อนเลิฟ

พอแระ พอแระ

เอามาดูแค่พอให้หมั้่นไส้เล่นๆ

ความจริงถ่ายเยอะกว่านี้

อิอิ

EDIT,,,,,

ตอนนี้ก็เหงาใจอีกแล้ว

เป็นเอามากน่ะเรา

เฮ่อ....

อย่าคิดมากเลยยู

(ปลอบใจตัวเอง)

เหนื่อยแล้ว...

ท้อ...

หมดแล้วทุกอย่าง...

ต่อไปนี้จะไม่หวังอะไร...

และ...

วางใจอะไรอีกแล้ว...

ทำไมต้องเป็นเราด้วย...

เราไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว...

หมดและจบสิ้นกันที...ชีวิตนี้...

เหนื่อยมามากแล้ว...

ทำไมไม่ยุติธรรมเลย...

เราดิ้นรน...และอดทน...

ยอมทิ้งความสุข...เพื่อมาอยู่ที่ตรงนี้...

แต่ทำไมผลตอบแทนมันเป็นแบบนี้แหล่ะ...

ไม่มีใครคิดจะช่วยเราเลยหรอ...

ทำไมเวลาเจอปัญหาต้องทิ้งเราไว้คนเดียว...

ทำไมต้องให้ความหวัง..และความเจ็บปวดแก่เรา

ยังไม่ทันเท่าไร...ก็ทิ้งกันซะแล้ว...

เจ็บ...แต่ก็ทำอะไรไม่ได้...

...ไม่สามารถเรียกร้อง และทำอะไรได้อีกแล้ว...

...เหมือนล้มเหลว.....แล้ว...เจอเหยียบซ้ำ....

...ผิดที่เราเอง---ที่หลับหู-หลับตา

............อยากจะหลับ...........

...หลับไปนานๆ...

ไม่อยากรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น

ไม่สามารถทำตามฝันได้..

นี่ยิ่งกว่านิยายรักขาดตอนซะอีก

ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีวันที่ต้องมานั่งเขียนไดอารี่ทั้งน้ำตา

เรารู้สึกอึดอัด พูดกับใครก็พูดไม่ได้

หรือพูดไปเธอก็คงไม่อยากฟัง

ทำไมน่ะ ความรักของเราต้องมีทางตันด้วย

อยากตายๆไปซะให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย

เผื่อในนรกจะมีใครที่เข้าใจเรามากกว่าบนโลก

บางครั้งแม้แต่ตัวเราเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเลย

รู้มั๊ยว่าเรารักเธอมากแค่ไหน

ที่ยอมทนเธออยู่กับเขาทุกวันนี้ เพราะอะไร

ที่ทนให้เธอมีคนนั้น คนนี้ได้ เพราะอะไร

ที่ยอมอดข้าวอดน้ำโดยไม่เซ้าซี๊เธอ เพราะอะไร

ที่ต้องเข้าโรงพยาบาลหลายครั้งหลายครา เพราะอะไร

ที่ยอมให้เธอโกหก เพราะอะไร

ที่ต้องเป็นลม ตกบันได โดยไม่บอกเธอ เพราะอะไร

ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เรา เขาจะยอมเหมือนเราไหม

เธอก็เห็นมาแล้วไม่ใช่หรอ

แล้วเธอก็แก้ตัวกับเขาต่างๆนานา

เรารู้ แต่เราไม่พูด

โกหก หลวงลอกกันสารพัด ตั้งแต่คบกันมา

โกหกได้ทุกเรื่องเพื่อให้ตัวเองรอด

ที่เราไม่รื้อฟื้นเพราะอะไร

เพราะเรารักเธอไง รักจนตาบอดมองอะไรไม่เห็น

เห็นก็ทำเป็นไม่เห็น

กลัวรื้อฟื้นแล้วจะต้องทะเลาะกัน

เราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

ตอนที่รู้ตัวว่าเรามาทีหลัง เจ็บแทบขาดใจตาย

บางทีถ้าเธอมาไม่ทันตอนนั้น เราอาจจะตายไปแล้วก็ได้

แต่เราได้ด่า ได้ว่าเธอซักคำไหม

ให้อภัยเธอทุกอย่าง

วันนั้นเธอบอกว่ากับเราว่าเลิกเขาแล้ว

แต่เธอบอกเขาว่าเราเป็นหลานของเธอ

เธอบอกลบเบอร์ ลบรูปเขาทิ้งแล้ว

แต่ผ่านไปจนถึงปัจจุบัน เบอร์และ รูปนั้นก็ยังอยู่

เธอบอกไม่มีเงิน แต่เธอซื้อของเข้าบ้านทั้งๆที่บ้านนั้นไม่ใช่บ้านเธอ

เธอมีเงินซื้อของพวกนั้น

แต่เธอปล่อยให้เราอดจนต้องเข้าโรงพยาบาล

เราไว้ใจเธอทุกอย่าง

แต่เธอกลับมาฆ่าเราได้อย่างเลือดเย็น

ผลตอบแทนที่ให้มามันชั่งเป็นรางวัลที่ดีเลิศ

สำหรับคนที่รักเธออย่างมากมายเหลือเกิน

เราเป็นโรคกระเพาะ

เรากระเพาะอักเสบ

เราโดนทางมหาวิทยาลัยเรียกสอบสวน

ความดันตก อาการปางตาย

ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ

(ทำไมไม่ตายตั้งแต่วันนั้น จะได้ไม่ทรมานเหมือนวันนี้)

แต่อาการเหล่านี้ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากเธอได้เลย

แต่ที่หนักหนาที่สุดคือ

ทำไมต้องปล่อยให้เรามีชีวิตที่ย่ำแย่แบบนี้

ทำไมต้องตัดอนาคตเรา

เรามันโง่ โง่ที่ไว้ใจคนผิด

มาฆ่าเราเลยสิ เราทรมาน

จะกลับบ้านก็ไม่กล้าสู้หน้าพ่อแม่

มาฆ่าเราเลยสิ เราพร้อมแล้ว

มาตัดอนาคตกันแบบนี้ เราขอตายดีกว่า

ก่อนตายอยากบอกว่ารักเธอมาก

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็พร้อมให้อภัยเธอเสมอ

แต่ในใจเรา จะมีใครเข้าใจบ้าง

ทำไมคนที่เขารักเรา ต้องปล่อยให้เราทำแบบนี้

ทำไมคนที่เรารัก

เขาต้องทำลายชีวิตเราด้วย

แล้วทีนี้เราจะทำยังไงดีล่ะ

อนาคตมันพังหมดแล้ว

รู้ทั้งรู้ ว่าเธอดีไม่พอสำหรับฉัน
รู้ทั้งรู้ ว่าเธอทำกันเจ็บถึงเพียงไหน
รู้ทั้งรู้ ว่านอกจากฉันแล้วเธอยังแอบมีใคร
รู้ทั้งรู้ ว่าเธอจะต้องไป... สักวัน

ร้องไห้ เพื่อที่จะปลดปล่อยความทุกข์
ร้องไห้ เท่าไหร่ก็ยังไม่มีความสุข ได้เพียงเท่านั้น
ร้องไห้ เพราะเราต้องอยู่ไกลกัน
ร้องไห้ เพื่อหวัง... ว่าสักวันเธอจะรักฉันคนเดียว

ยกโทษ ให้เธอทุกอย่างแม้ฉันต้องเจ็บ
ยกโทษ ให้เธอเก็บความรู้สึกดี ๆ ที่ฉันห่วงหา
ยกโทษ ไม่ถือโกรธอะไรเธอ แม้หัวใจต้องด้านชา
ยกโทษ ให้เธอเสมอมา ไม่ว่าเธอจะทำอะไร

ยังคงรัก แม้ว่าวันนี้ฉันจะไม่มีเธออยู่เคียงข้าง
ยังคงรัก แม้ว่าใจเธอห่างฉันสักเพียงไหน
ยังคงรัก ไม่ว่าเธอจะทำผิดสักเท่าไร
ยังคงรัก... เธอตลอดไป แม้เธอจะเป็นคนเลวในสายตาใครก็ตาม

หลายครั้งที่ความเจ็บปวดทุกข์เศร้าก็ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นได้

คำว่าดีขึ้นในที่นี้หมายถึงการเรียนรู้ชีวิต

มีพัฒนาการทางจิตใจ เข้มแข็งขึ้น รอบคอบในการดำเนินชีวิตมากขึ้น

"การผิดหวังไม่ได้ทำให้เราแย่ลง แต่ความคิดของเราต่างหาก

จำง่ายๆ ว่า ปล่อยวางเป็นตัวหาร ฟุ้งซ่านเป็นตัวคูณ"

และคนที่ชอกช้ำระกำใจกับการผิดหวังนั้น ไม่ใช่เพราะใครอื่นเลย

แต่มาจาก "พฤติกรรมซ้ำเติมตัวเอง" เช่น

1. ซ้ำเติมตัวเองด้วยความคิดทางลบตลอดเวลา

ควรมองโลกตามสภาพความเป็นจริงว่าทุกสิ่งเป็นสิ่งไม่แน่นอน

ทุกอย่างไม่คงที่ แต่แปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัย

2. ซ้ำเติมตัวเองด้วยการอยู่คนเดียว

ควรหากิจกรรมอะไรทำเพื่อให้ใจเราจดจ่ออยู่กับงานนั้น

แทนที่จะอยู่คนเดียวปล่อยให้สมองปรุงแต่งไปตามอารมณ์

3. ซ้ำเติมตัวเองด้วยการปิดโอกาสดีๆ ในชีวิต

อยอย่าจองจำจิตใจของเราด้วยข้อหาที่ยัดเยียดให้ตัวเอง

ปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการที่มองไม่เห็นเหล่านั้น

ไม่ว่าเราจะผิดหวังจากเรื่องอะไรก็ตาม

...อกหวัง...สอบตก...ตกงาน...

ตัวเราเองเท่านั้นที่จะทำให้ชีวิตของเราไปในแนวทางไหน

แม้บางทีการที่เราคิดไปในทางแง่บวก

จะเหมือนเป็นการหลอกตัวเอง

แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นในช่วงหนึ่ง...ไม่ใช่หรอ?

สมองมันตึ๊บไปหมด ตอนนี้อ้วนกำลังโทรไปง้อเขาอยู่แน่ๆ

ความจริงอ้วนต่างหากที่จะต้องเป็นฝ่ายง้อยู ยูไม่ได้ทำอะไรผิดนี่

แล้วมันผิดด้วยหรือที่ยูโทรไปหาเขา

ใครกันแน่ที่จะต้องโกรธ? มันคือยูไม่ใช่ร๋?

แล้วทำไมยูต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบอ้วนทุกอย่าง ทั้งๆที่เรื่องนี้ยูเป็นต่อไม่ใช่ร๋

สารพัดคำถามที่อยู่ในหัว ที่ยูไม่สามารถหาคำตอบได้

ยูไม่รู้หรอกว่าน้ำตามันไหลมาตั้งแต่เมื่อไร รู้แต่ว่าตอนนี้เสื้อเปียกไปหมด

นี่ยูร้องไห้มานานเท่าไรแล้ว ตอนนี้ยูปวดหัว ปวดขมับ

ยูไม่อยากคิดอะไร แต่ทำไมยิ่งห้ามไม่ให้คิด มันกลับยิ่งคิด คิดไปสารพัด

................ครู่ใหญ่ๆ อ้วนโทรมา.............

อ้วน : ยูโทรไปกี่เบอร์

ยู : เบอร์เดียว <ความจริงแล้วยังมีอีกกี่เบอร์ล่ะ>

อ้วน : ยูโทรไปทำไม <ดุอีกแล้ว>

ยู : ก็อยากรู้

อ้วน : ไปบอกเขาว่าเราเป็นแฟนกันแบบนั้นได้ยังไง

ยู : ยูขอโทษ...แต่ทำไมอ้วนไม่บอกยู...ทำไมอ้วนต้องโกหกยูด้วยล่ะ

...ถ้าบอกยู...ยูจะไม่เสียใจขนาดนี้...ตอนนี้ยูรู้ว่าอ้วนมีใครอีก...

ยูคุยกับเขา...ยูก็ไม่ได้คิดอะไรมาก...

แต่ที่ยูเสียใจคือ...ทำไมอ้วนต้องโกหกยู...ทำไมต้องทำท่าทางแบบนั้นใส่ยู...

เรารักกันไม่ใช่ร๋...ยูไม่ได้ห้ามน่ะ...คนเราห้ามจิตใจกันไม่ได้...

อ้วนน่าจะบอกยูซักคำ...

อ้วน : ........<เงียบ>........

อ้วนวางโทรศัพท์ไปตอนไน๋ ที่พูดมา ยูพูดคนเดียวร๋

ทำไมล่ะ? ทำไมไม่ง้อยูซักคำ? ทำไมไม่ขอโทษยูล่ะ?

นาทีนี้ยูอึดอัดจนต้องปล่อยโฮออกมาเต็มที่

เอาเถอะยู ถ้าอยากร้องก็ร้องออกมาให้เต็มที่ ร้องออกมาให้หมด

"หนู!! ถอยเร็วลูก!" คุณแม่ตะโกนบอกด้วยอาการตื่นๆ

ยูนั่งทำหน้างงๆ พอหันไปด้านหลังก็เจอก้อนดินขนาดใหญ่เท่าลูกบาสกำลังไหลช้าๆจากเนินข้างบน ลงมาตรงทีที่ยูนั่งอยู่ด้านล่างพอดี

ยูลุกขึ้นช้าๆ เพราะไม่คิดหรอกว่าก้อนดินก้อนนั้นจะไหลได้ทันทับยู

แต่ยูคิดผิด มันไหลมาเร็วกว่าที่คิด คุณแม่รีบเอาขามายันก้อนหินก้อนนั้นไว้...

คุณแม่ : บอกให้ถอย ให้ถอย ทำไมไม่ถอยล่ะลูก

ยู : คุณแม่บอกให้หนูถอย แต่ทำไมคุณแม่ไม่ถอยล่ะ 555 บอกแต่เขา เลยโดนตัวเองเลย

<ยูในวัย 4 ขวบกว่าๆ กำลังหัวเราะเยาะคุณแม่>

คืนนั้นคุณแม่นั่งเอายามาทาขาตัวเอง

ยู : คุณแม่เจ็บร๋ค่ะ ดูสิเล็บเขียวหมดเลย

คุณแม่ : "แค่นี้คุณแม่ไม่เจ็บหรอกค่ะ แต่ถ้าหนูเป็นอะไรไป คุณแม่จะเจ็บมากกว่านี้หลายเท่าเลยน่ะค่ะ"

อยู่ๆภาพแม่ก็ปรากฏขึ้นมา...จริงสิ...รักที่แท้จริงของเราอยู่ที่ไน๋กัน

พอเถอะเรา เลิกร้องไห้เถอะ มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอก

ตอนนี้ยูปวดหัวมาก ยูลุกขึ้นไปหยิบยาแก้ปวดมากิน

รู้สึกเวียนหัว กินเสร็จยูจะเข้านอน พอตื่นมาจะได้สดชื่น

และก็หวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้คงเป็นแค่ความฝัน

ที่พอตื่นมาอีกที ก็คือโลกของความจริงที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อ้วนสัญญา...อ้วนจะรักยู และแคร์ยูทุกอย่าง"

"ห้ามนอกใจอ้วนน่ะ"

"เชื่่อใจและไว้ใจอ้วนน่ะที่รัก"

คำพูดเหล่านี้อ้วนเป็นคนพูดเองไม่ใช่ร๋

อ้วนทำให้ยูไว้ใจแต่ตอนนี้ยูรู้สึกผิดหวัง

น้ำตายูไหลออกมาอีกแล้ว ทั้งๆที่ตอนนี้ตาบวมไปหมด

แต่น้ำตาก็ยังคงไหลออกมา ทำไมยูต้องรักอ้วนขนาดนี้

ภาพที่ยูเห็นตอนนี้ คือภาพของอ้วน สลับ กับภาพของคุณแม่

ยูยกผ้าห่มขึ้นมาห่ม ทำไมมันหนาวจัง แต่เหงื่อก็ออกท่วมตัว

ยูหายใจไม่ออก ยูปวดหัวจนแทบทนไม่ไหว ปวดท้อง ปวดตา

ยูลืมตาไม่ขึ้น หายใจไม่ออก ยูขยับตัวไม่ได้ มันทรมานเหลือเกิน

"คุณค่ะ ตื่นค่ะ คุณค่ะ ตื่นรึยัง คุณค่ะ ตื่นๆ"

ไม่รู้ใครกันมาตะโกนใส่หูยู

"คุณค่ะตื่นมาทำบัตรค่ะ นี่พยาบาลน่ะค่ะ ตื่นเถอะค่ะ"

???พยาบาล??? ยูมาอยู่โรงพยาบาลร๋ มาตั้งแต่เมื่อไร

"คุณค่ะ คุณค่ะ ยังไม่ยอมตื่นอีก คงต้องรออีกซักครู่ ฉีดยานอนหลับไป ฤทธิ์ยาคงยังไม่หมด"

ยูโดนฉีดยา ไม่รู้ตัวเลย ยูอยากตอบสนองน่ะคุณพยาบาล

แต่ขยับตัวไม่ได้เลย ตาก็ลืมไม่ขึ้น ปากก็ขยับไม่ได้

ทำไมเนื้อตัวมันหนัก ไปหมดแบบนี้ ยูเป็นอะไรไป

"ไปคิดมากเรื่องอะไรน๊อลูกสาว ดูสิร้องให้จนตาบวมตาช้ำหมดแล้ว"

นี่มันเสียงป๋านี่ ป๋าพายูมาโรงพยาบาลร๋

ซักครู่ยูค่อยๆลืมตาขึ้น มันพร่าไปหมด ไม่เห็นอะไรนอกจากเพดาน

รู้สึกหนักๆที่ตา ปวดหางตามาก

ยูลองหลับตา แล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง กลอกตาไปมา

ภาพที่เห็นคืออ้วนนั่งกุมมือยูอยู่ข้างๆเตียง

ตอนนี้ยูตามันพร่าไปหมด เพราะน้ำตาคลอเบ้า

ก่อนที่น้ำตาจะไหลผ่านหางตาลงมาถึงใบหู

.........ยูออกจากโรงพยาบาล..........

อ้วน : ยูอย่าทำแบบนี้อีกน่ะ

ยู : ..........<ไม่ตอบ เพราะกลัวคำพูดกับน้ำตามันจะออกมาพร้อมกัน>

อ้วน : อย่าทำแบบนี้อีกน่ะ อ้วนตกใจมากเลย ทำไมยูไม่รออ้วนกลับมาก่อน

มีอะไรเราก็คุยกันสิที่รัก

ยู : ยูไม่ได้ทำอะไร มันเป็นของมันเอง<เสียงสั่น น้ำตาไหล>

อ้วน : อ้วนรักยูน่ะ มีอะไรเราก็พูดกันสิ ถ้าไม่พูดอ้วนก็ไม่รู้ว่ายูคิดอะไรอยู่

ยู : ยูไม่ได้โกรธอะไรอ้วนเลยที่อ้วนมีใครอีกคน ยูรักอ้วนมาก

จนไม่อาจโกรธอ้วนได้ลง อ้วนจะมีใครอีกยูไม่ว่าเลยน่ะ แต่มีอะไรอ้วนต้องบอกยูน่ะ

ให้ยูได้รับรู้ แม้ว่ารู้แล้วต้องเจ็บ แต่ก็ยังเจ็บน้อยกว่าการปิดบังกันแบบนี้

 ....นาทีนี้เราต่างก็อยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน น้ำตายูยังไหลออกมาเรื่อยๆ...

€ ยูไม่รู้หรอกน่ะ ว่าอะไรทำให้ยูรักอ้วนมากขนาดนี้ ความรัก ความผูกพันธ์ ที่เราสร้างไว้ด้วยกัน มันหนาแน่นกว่าที่อะไรจะทำลายได้ ยูกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า นอกจากครอบครัวแล้ว คนที่ยูรักมากที่สุดอีกคนหนึ่งคืออ้วน เพราะรักจึงยอมอดทนทุกอย่างแม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ยอม ถ้าหากว่าอ้วนทำแล้วมีความสุข ยูก็พร้อมที่จะปรับตัว เพื่อความสุขของอ้วน

"คนเรารักกันต้องเข้าใจกัน

แต่ถ้าเราไม่พยายามเข้าใจเขาก่อน

ก็อย่าหวังให้เขามาเข้าใจเรา"

ความรู้สึกที่เรียกว่า"รัก"ที่ยูให้อ้วนไป ไม่เคยลดลงเลย มีแต่เพิ่มขึ้นทุกๆวัน แต่มันมีความรู้สึกบางอย่างของยูนั้นเปลี่ยนไป ยูรู้สึกไม่เหมือนเดิม เวลายูอยู่กับอ้วน อยู่บ้านอ้วน ยูรู้สึกอยากร้องให้ ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร<ใครรู้ช่วยบอกที>

แต่ขอให้ไว้ใจยูน่ะที่รัก ยูรักอ้วน รักจนยอมทุกอย่าง แม้อ้วนจะโทรไปง้อ"คนดี"แล้วบอกเขาว่า"ยูเป็นแค่หลาน"ของอ้วนก็ตาม  

เพลงนี้ให้อ้วนน่ะ

....มันจี๊ดที่หัวใจ....

ในที่สุดยูก็ตัดสินใจรับโทรศัพท์

ยู : สวัสดีค่ะ

"คนดี" : ?????????นี่ไม่ใช่โทรศัพท์อ้วนร๋ค่ะ

ยู : ป่าวค่ะ โทรศัพท์ยูค่ะ

"คนดี" : .................แต่นี่มันเบอร์อ้วนนี่ค่ะ

ยู : ค่ะ ยูกับอ้วนเปลี่ยนโทรศัพท์กันใช้ค่ะ <กวนตีนแล้วเรา>

"คนดี" : ร๋ ที่เมื่อกี้น้องโทรมาพี่นึกว่าสายพันกัน ก็เลยโทรกลับ <รู้ได้ไงว่าเราเป็นน้อง>

เออ...แล้วน้องเป็นอะไรกับเขาค่ะ

ยู : มากินอยู่กับเขา จะเป็นอะไรกันล่ะค่ะ <ชักจะโมโหแล้ว...>

"คนดี" : โทษน่ะค่ะ คบกันมานานยัง? <ถามได้ไงฟ่ะ?>

.........................................................

เราสองคนคุยกันเกือบ 2 ชั่วโมง แต่เราคุยกันด้วยเหตุด้วยผล ไม่มีกระทบกระทั่งกัน

แต่ตอนแรกยูก็แอบหงุดหงิดเหมือนกันน่ะ <ก็เล่นถามคำถามอะไรไม่เข้าหูอ่า>

"คนดี" : พี่ต้องขอบคุณน้องมากเลยน่ะที่โทรมาหาพี่<ประชดป่าวว่ะ?>

ที่ทำให้พี่ตาสว่างซะที พี่ไม่นึกเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้

ยู : ยูรู้แบบนี้ก็ปวดร้าวพอกันแหล่ะค่ะ แต่ถ้าหากเขาคบกับพี่แล้วมีความสุข

พี่รักเขา เขารักพี่ ยูก็O.Kน่ะค่ะ ยูจะเป็นฝ่ายไปเอง

"คนดี" : ไม่ได้หรอก ระหว่างยูกับพี่เราอยู่คนละตำแหน่งกัน ยูสำคัญกับเขามากกว่าพี่อยู่แล้ว

ยู : ไม่เสมอไปมั้งค่ะ พี่มาก่อนยู ถ้าพี่รักเขาก็อย่าทำร้ายใจตัวเองน่ะค่ะ

ยูไม่ได้พูดเหมือนพระเอกในละครน่ะ แต่คนเรามันห้ามความคิด ห้ามจิตใจกันไม่ได้

สำหรับยูแล้วถ้าคนที่ยูรักมีความสุข ยูก็มีความสุขด้วย

"คนดี" : ไม่ได้ๆ เรื่องแบบนี้มันต้องพูดกันให้เคลียร์ เดี๋ยวพี่จะจัดการกับเขาเอง

ยู : อย่าให้มีเรื่องเลยค่ะ ยูรักเขา ยูรู้แล้วว่าเขาคบกับพี่ด้วย

ยูก็โล่งใจที่ได้รู้ความจริงที่เขาปกปิดยูไว้

"คนดี" : แต่พี่ไม่คิดอย่างนั้นสิ พี่ไม่ชอบคนโกหก แล้วก็เกลียดด้วย

ยู : ...............

"คนดี" : เอาเถอะ!! น้องทำตัวเงียบๆเอาไว้ พี่จะจัดการกับเขาเองน่ะ

พี่ก็ไม่อยากเป็นมือที่สามของใครหรอก

ยู : พี่.....ยูรักเขา ยูยอมรับเลยน่ะ ว่ายูกลัว กลัวว่าเขาจะบอกเลิกยูมากกว่า

<ไม่อยากจะคิดเลยยูพูดแบบนี้ออกไปจริงๆรึเนี่ย แสดงความอ่อนแอออกมาเต็มที่เลยวุ๊ย...มาตอนนี้รู้สึกอาย>

"คนดี" : เถอะน่า ไม่ต้องกลัว จะกลัวไปทำไม เดี๋ยวพี่จัดการเอง

......................................

...................

.....

................วางสายไป..................

ทุกอย่างมันกระจ่างออกมาแล้ว

มาถึงตอนนี้ยูไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย แต่กลับดีใจด้วยซ้ำไป

ยูรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว กลัวว่าอ้วนจะเป็นฝ่ายบอกเลิกยูมากกว่า

............ครู่ใหญ่ๆ  อ้วนกลับเข้า............

อ้วน : อ้วนกลับมาเอาโทรศัพท์ ยูเห็นโทรศัพท์อ้วนป่าวค่ะ

ยู : อ้วนค่ะ อ้วนอย่าโกรธยูน่ะค่ะ

อ้วน : .............?

ยู : ยูโทรไปหา"คนดี"แล้วเขาก็โทรกลับ

อ้วน : แล้วโทรไปทำไม คุยกันว่าไง บอกอะไรกับเขา <ทำไมต้องทำท่าเดือดร้อนแบบนั้นด้วยล่ะ>

ตอนนี้หัวใจยูเต้นตุบๆ เหงื่อออกท่วมตัว แต่อ้วนคงไม่สังเกต

ยู : ก็...บอกว่ายูกับอ้วนเป็นแฟนกัน รักกัน...

อ้วน : <ทำหน้าโมโห> ไปบอกเขาแบบนั้นได้ไงเล่า <พูดเสียงดังใส่เราอีก>

แล้วอ้วนก็ออกจากบ้านไปทันที<รีบโทรไปง้อ"คนดี"แน่เลย>

งานนี้จุก!! ช็อค!!!

ทำไมต้องโมโหขนาดนั้นด้วย เรารักกันไม่ใช่ร๋ คนรักกันเขาทำแบบนี้ร๋

-โปรดติดตามตอนต่อไป ยูขอกำลังใจด้วยน่ะคับ

..................................................................

ประกาศฉบับที่ 2

-Storythai Member ที่จะเม้นแล้ว User Name ไม่ขึ้น

กรุณาทิ้ง http://..............storythai.com/ เอาไว้ด้วย เพื่อสะดวกต่อการเม้นกลับ

คำชี้แจง

ถ้าหากท่านยังไม่ทราบที่มาที่ไปของเรื่อง ให้ย้อนกลับไปอ่าน "ปวดร้าว...2"

แล้วท่านจะ "อ๋อ"

ยูจุกอยู่นาน แล้วน้ำอุ่นๆก็ไหลออกมาจากตาทั้งสองข้าง

ที่ผ่านมา อ้วนหลอกยูหรือเนี่ย

อ้วนบอกว่ารักยู.....แล้วอ้วนก็บอกรักคนอื่นด้วย

อ้วนบอกทำทุกอย่างได้เพื่อยู.....แล้วอ้วนก็ทำทุกอย่างได้เพื่อคนอื่นด้วย

ทำไมล่ะ? ตั้งแต่ยูเกิดมา ยูไม่เคยหลอกใครให้เจ็บช้ำ

แต่ยูกลับเจอคนที่ยูรักที่สุด.....หลอก!!!

อ้วนบอกให้ยูไว้ใจและเชื่อใจอ้วน

ยูก็ให้อ้วนไปแล้วหมดทั้งหัวใจ..........

ยูรัก......

ยูเชื่อใจ.............

ยูไว้ใจ...........

แล้วทำไมยูต้องได้สิ่งนี้เป็นการตอบแทน

แต่ยูเป็นลูกของพระเจ้า... ยูเสียใจไม่กี่นาทีก็รู้สึกโล่ง

ก็ยูเป็นคนขอพรจากพระเจ้าเองว่าถ้าหากเขาไม่จริงใจ ก็ขอให้รู้กันในวันนี้

แล้วยูจะมัวนั่งเสียใจไปทำไมล่ะ

ยูรู้สึกขอบคุณพระเจ้ามาก ที่ทรงทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วมันคือความรักจอมปลอม

รักที่แท้จริงคือรักที่มาจากพระเจ้าตะหาก

แล้วยูก็ยิ้มออกภายในเวลาไม่กี่นาที

แต่ยูก็ยังสงสัย บวกความอยากรู้อยากเห็น

ยูเลยตัดสินใจโทรหา "คนดี" โดยใช้เบอร์ของอ้วนในการโทรหา

ยู : แฮปปี้ วาเลนไทน์น่ะค่ะ

"คนดี" : .....................ค่ะ (ทำไมกว่าจะตอบคิดนานจัง)

ยู : มีความสุขกับคนที่รักมากๆน่ะค่ะ

"คนดี" : ค่ะ

ยู : มีความสุขทั้งวันนี้และทุกๆวันน่ะค่ะ

"คนดี" : เอ่อ.....ค่ะ

ยู : แค่นี้น่ะค่ะ หวัดดีค่ะ

........................วางสาย.....................

เฮ่อ...ขอแค่ได้โทรก็สบายใจในระดับหนึ่งแล้วแหล่ะ

แต่ใจมันเต้นตุบๆ ตัวมันรู้สึกสั่นๆ

นี่ยูสบายใจจริงๆ หรือยูกำลังหลอกตัวเองอยู่กันแน่

...ก็ช้านมันคนขาดความอบอุ่นต้องเข้าใจ...???? มีคนโทรเข้าเบอร์อ้วน

"คนดี" โทรมา....

ทำไมยูถึงตัวสั่น ใจสั่น เหงื่อแตกแบบนี้

กลัวจัง กลัวเหลือเกิน ใจมันเต้นตุบๆไม่หยุดเลย

รับ...........

ไม่รับ.............

รับ..........

ไม่รับ.............

-โปรดติดตามตอนต่อไป ยูขอกำลังใจด้วยน่ะคับ

.....................................................................................................

ประกาศฉบับที่ 1

เรื่องที่ท่านอ่านจบไปแล้ว รวมทั้งทุกๆเรื่องของ "ไอ้ยูซ่า กะ หมูอ้วนดำ"

เจ้าของได http://c2h5oh_tomnakub.storythai.com/

คือเรื่องจริงผ่านจอ(คอมพ์) ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้นมา

จึงขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

คำชี้แจง

ถ้าหากท่านยังไม่ทราบที่มาที่ไปของเรื่อง ให้ย้อนกลับไปอ่าน "ปวดร้าว...1"

แล้วท่านจะ "อ๋อ"

ผู้สนับสนุน

-ขอขอบคุณ "นายเม" ที่ช่วยทำให้ธีมของยูปรากฎโฉมออกมา

(แต่ดูไปดูมาแบบเดิมก็น่าจะดูดีกว่าน่ะ)

เอ้าเรียกเรตติ้งให้เขาหน่อย http://llmayll.storythai.com

-ขอขอบคุณป้า "LittlePiG" ที่คอยอยู่เฉยๆเป็นกำลังใจให้ในการทำธีม

พอทำเสร็จก็ให้เกียรติมาแสดงความยินดีด้วยเป็นคนแรก

-ขอขอบคุณ "ดิเฮ่งเจีย" แม้จะยังไม่ได้คุยกันเรื่องทำธีม

แต่ก็ขอบคุณที่แอดมาน่ะ ไว้เด๋วค่อยคุยกัน

-และสุดท้ายขอขอบคุณ "หน้าม้า" ทุกคนที่เสียสละเวลามาคอมเม้นใหั

"เพื่อน.......กูรักมึงว่ะ"